Hoe geld kranten kapot kan maken

Laatst las ik er weer een artikel over. Bedrijven die kranten betalen voor gesponsorde artikelen. Het is in de tijd waarin we leven niets nieuws, maar dat maakt het niet minder schokkend. 

Het begon enkele maanden geleden bij een filmpje over de Persgroep. Toen de Correspondent een artikel plaatste omtrent dit filmpje ging ik anders naar de video kijken. 
Advertenties vermomd als een journalistiek artikel. Het wordt steeds normaler en steeds extremer. 

De Persgroep - Casefilm ING: Liefde voor voetbal

In het bovenstaande filmpje laat de Persgroep aan ons zien hoe blij en trots ze op hun campagne zijn die in een samenwerking met de ING is bedacht. Het bereik van deze campagne is groot. De Persgroep bestaat uit veel regionale bladen die in alle hoeken van het land worden gelezen. In slecht enkele maanden zijn honderd unieke artikelen geschreven en geplaatst die door miljoenen mensen gelezen zijn. Bijna alle foto's op de verzamelpagina van de artikelen hebben het logo op de achtergrond. Maar waar staat dat deze artikelen gesponsord zijn? Dat de inhoud betaald is door een sponsor? Nergens. Dit wekt bij mij enige zorgen op. Hoe betrouwbaar is de journalistiek nog? Zetten we onze betrouwbaarheid hiermee niet op het spel? Doordat deze campagne alleen opgericht is met ING weten wij als lezer helemaal niet wat de Rabobank, de ABN en andere banken doen aan de sport. We vertrouwen er blind op als lezer dat datgene wat we lezen objectief geschreven is. Dat er gebruik is gemaakt van hoor en wederhoor. Maar daar is bij deze artikelen geen sprake van geweest. 

Ik snap dat het niet goed gaat met de kranten. Inkomsten lopen terug en er moeten steeds creatievere manieren gezocht worden om geld in het laatje te brengen. Toch moet er een andere manier zijn. Het moreel van deze dagbladen staat hiermee op het spel. Een bedrijf zou geen invloed mogen hebben op de objectiviteit in een krant. Maar dat heeft de ING in dit geval wel. En dat is journalistiek gezien niet correct.