Bedrogen en gediscrimineerd

Dinsdag is het onze marktdag in Enschede. Na wat loempia's naar binnen gewerkt te hebben ging ik naar de Albert Heijn, met in mijn achterhoofd een gratis koffietje of een meepakkertje. Ik kom bijna nooit in een AH. In mijn dorp hebben wij namelijk een JUMBO, en zelfs daar ben ik zelden te vinden.

Toen ik met mijn paar euro's door de Albert Heijn zwierf, merkte ik dat er overal bordjes stonden met daarop “BONUS”. Bij deze punten lagen producten met een lage prijs. Ik dacht: "Bingo!". Later bleek ik in een grote val gelokt te zijn...

Mijn skere klasgenoot wees mij er gelukkig nog net op tijd op dat het "Prijs per stuk was". Dit stond namelijk heel klein rechts onderin. Als er op een verpakking, met drie appelflappen, 60 cent staat, betekend dit dat het eigenlijk 1,80 is. Dit is het punt waar ik bedrogen was, maar het werd nog veel gekker.

Na veel ploeteren had ik eindelijk een actieproduct gevonden die niet "Prijs per stuk" was. Frikandellenbroodjes. Door mijn dolletjes heen maakte ik mijn entree bij de kassa. De rij was niet lang, maar ook zeker niet kort. Toen ik aan de beurt was, werden mijn frikandellenbroodjes gescand en vroeg de caissière mij naar mijn bonuskaart. "Bonuskaart?", dacht ik. Dat was een heel nieuw begrip voor mij. 

Het blijkt dus dat als je geen bonuskaart bezit, geen korting krijgt. Maar ik wil helemaal niet zo'n stomme bonuskaart van de Albert Heijn, want ik kom er namelijk nooit! Uiteindelijk moet je zonder bonuskaart €0,50 extra betalen. Ik voel mij gediscrimineerd door de Albert Heijn. Albert heeft mij eerst bedrogen en daarna gediscrimineerd. En ik wilde alleen maar frikandellenbroodjes, die niet al te duur zijn.