Vorige week was het
weer eens zover dat ik me verveelde en besloot een beetje op YouTube rond te
zwerven. Dat is één van mijn vele niet zo handige hobby’s als ik geen zin in
niks heb en te lui voor alles ben. Ik zat daar dus voor mijn laptop, een beetje
Buzzfeed filmpjes te kijken en toe kwam ik iets tegen wat me toch echt wel
verbaasde. Het filmpje waar ik op klikte heette “We cloned our dead dog”. Klonk
gek dus bekeek ik het.
Een echtpaar uit Groot-Brittannië
had een boxer. Die was overleden en ze willen graag terug. Hun oplossing; klonen.
Ze sturen du de DNA van hun hond naar het bedrijf Sooam labs in Zuid-Korea dat
hun hond voor hen gaat klonen. Het hee gedoe kost zo’n 70 000 euro. Nou ja, als
je zo nodig een fortuin uit wilt gaan geven om een puppy te krijgen die identiek
is aan je oude hond. Ga je gang. Dat was mijn eerste gedachte ten minste.
Omdat ik het
onderwerp klonen nogal interessant vond ging ik wat verder researchen. Om een
hond te klonen zijn blijkbaar twee donor honden nodig. Van de ene hond wordt
een eicel genomen, waaruit al het genetische erfmateriaal wordt vervangen door
de DNA van de te klonen hond. Met die eicel worden een aantal embryo’s gekweekt
die dan in de tweede donor hond worden geplaatst. Dit is de hond die dan later
de puppy’s gaat dragen. Beide donor honden moeten voor de procedure geopereerd
worden, beide honden worden onder narcose gezet en opengesneden. Alleen omdat
een of andere noob per se een kopie van hun schoothondje wil. Dat vind ik
ethisch gezien dus echt niet kunnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten