Ik vind, ik vind, ik vind

Ik heb nog al vaak een meningsverschil met mijn vriend. Met een heleboel dingen zitten we niet op één lijn. Onze normen en waarden verschillen best wel. Afgelopen vrijdagavond was er weer een kwestie waar we allebei anders over dachten.

Een boze klant had op Facebook een negatief bericht geplaatst over Preston Palace en haar werknemers. Ze waren het niet eens met het beleid van Preston Palace, wat luidt; tafels mogen niet aan elkaar worden geschoven want personeel moet er tussendoor kunnen blijven lopen. Natuurlijk volgt niet iedere werknemer dat beleid. Alleen de jongen in kwestie sprak de klant er wel op aan terwijl zijn collega het niet had aangekaart bij de klant die avond daarvoor. Meneer de klant was het er niet mee eens en ging met de jongen in discussie. Wat blijkt dus, die jongen was klaar met de manier waarop de klant hem behandelde. "Meneer, uw manier van praten staat mij niet aan", zoiets zei de jongen. De man zou blijkbaar veel met zijn handen hebben gepraat en zijn stem hebben verheft. Ik sta persoonlijk 99 van de 100 keer aan de kant van de werknemer. Ik heb het zelf ook vaak genoeg meegemaakt, dat een klant boos op mij werd en mij respectloos behandelde omdat ik het beleid van Blokker volgde. Mijn vriend was het er niet mee eens, hij vond dat die klant al het recht had om zo tegen de werknemer in te gaan, iedereen heeft immer zijn eigen manier van communiceren. Kan ik het voor een deel mee eens zijn, voor een deel ook niet. Ik denk namelijk dat ik wel weet wat voor een meneer dat is geweest. Een meneer die met zijn familie/vrienden een weekend naar Preston Palace gaat. Bij mij ontstaat er dan gelijk een ijkpersoon. Bij jullie ook?

Uiteindelijk ging het er om dat ik vind dat die jongen al het recht had om die mensen aan te spreken en die meneer aan te spreken op zijn gedrag. Ik heb er persoonlijk ook een hekel aan als mensen gaan zeuren over bedrijven, winkels, restaurants etc. op Social Media. Mijn vriend vond dat die meneer zijn eigen manier van communiceren gewoon mocht gebruiken en dat die jongen respectloos heeft gehandeld. Hij vond wel dat de klant het beter met het bedrijf zelf had op kunnen lossen en niet zo op Facebook had gezet.

Ik hoor iets....

Ik hoor iets… heel in de verte hoor ik iets. Ik kan alleen nog niet plaatsen wat precies. 

Ah ha… na een minuutje of twee kom ik er achter. Mijn wekker.

Vandaag is het zondag 26 juni 2016 en mijn wekker gaat af. 

Om precies te zijn om half 7. 

Zo, wekker uitgedrukt en nu de kracht vinden om dan ook daadwerkelijk mijn bed uit te komen. Met een half slapend hoofd loop ik naar de wc en dan door naar de badkamer. Automatisch zet ik de douche aan en spring ik eronder, na zeker ruim 20 minuten kom ik van het lekkere warme water vandaan (met moeite kan ik je vertellen) ik poets mijn tanden en smeer alle crèmepjes die ik nodig heb weer op (vraag me soms wel eens af of het echt allemaal helpt) en kleed me aan, droog me haren, spuit een luchtje op en K L A A R. 

Klaar voor weer een frisse en gloed nieuwe dag en uh ja ondertussen heb ik geen slapend hoofd meer hoor. Ik open de garage en stap op mijn fiets. En ik fiets. Ja ik fiets. wel zeker 15 minuten fiets ik naar oma (ze is jarig). Wauw hoe vaak je het woord fiets achter elkaar kunt zetten verbaasd me. Anyway ik ben ondertussen aangekomen bij oma. Met de muziek in mijn oren loop ik lachend naar binnen. Waarom lachend? Nou omdat ik aan het genieten ben, ik geniet van mijn muziek. 

En kijk de mensen allemaal lachend aan. Ik speel als het ware mijn eigen film af in mijn hoofd, mijn eigen serie. Nadenkend waar al die andere mensen vandaan komen, waar ze naar toe gaan en wat hun nu bezig houd. 

Het stukje ethiek in deze blog is heeul heel klein… maar is het niet fijn als we allemaal vrij zijn? Kunnen fietsen, dansen, springen, niet worden gediscrimineerd. Gewoon zijn zoals we willen zijn. 

(Dit mini stukje ethiek bedacht ik me op de fiets).

Ik doe mijn muziek weer in mijn oren. Loop lachend weer naar mijn fiets. Denkend waar alle mensen vandaan komen, na toe gaan, en waar ze aan denken. Speel de film, mijn eigen serie weer af.

Ik fiets naar huis.

Religie mag geen rol spelen

Ik scrol door het nieuws op de website van RTL Nieuws als ik de kop 'Geen Gay Pride maar politiemacht in Istanbul' lees. Het eerste wat in mij opkwam is de vraag: Hoe kan het dat religie de baas is in een land?

Want dat de Islam niet goedkeurt dat mannen is 1. Maar dat kan er toch nog niet voor zorgen dat het hele land tegen homo is en zelfs de politie? Op deze manier ben je gewoon verplicht om je te bekeren tot de Islam. Het gaat dan dus nog niet eens om het feit of het menselijk is om homo's niet te accepteren maar puur dat het hele land erop tegen lijkt. De politie greep in Istanbul in tijdens een Gay Pride terwijl naar mijn gevoel de politie neutraal zou moeten zijn en de homo's in dit geval zouden moeten beschermen.

Zo gaat het er hier in Nederland in ieder geval wel aantoe. Homo of niet; je wordt beschermt door de politie. De politie is er voor elke burger maar dat is daar toch werkelijk anders. Wordt het niet een keer tijd dat een homofiele man undercover gaat bij de Turkse politie? Puur om respect af te dwingen voor homo's. Want ik vind dat ze veel meer respect verdienen dan dat ze nu krijgen in Turkije.

Dat je geloof er tegen is, is iets wat je zelf zou moeten weten. Als je daar respect voor hebt, is het je eigen keus. Maar hoe kan het zo dominant zijn in een land? Het lijkt wel alsof de Islam de baas is in Turkije. Tegelijker tijd vraag ik me af of er überhaupt de mogelijkheid is voor katholieken, christenen of noem het maar op, om naar de kerk te gaan in een land als Turkije. Want daar waar de Islam wel moskeeën heeft in landen als Nederland en Duitsland ben ik daar eigenlijk wel heel benieuwd naar.

Om vervolgens homo's te gaan arresteren in plaats van beschermen gaat mij over de rand. Daarmee discrimineer je naar mijn gevoel als politie zijnde en laat je je van je meest corrupte kant zien.

Commercieel honden clonen

Vorige week was het weer eens zover dat ik me verveelde en besloot een beetje op YouTube rond te zwerven. Dat is één van mijn vele niet zo handige hobby’s als ik geen zin in niks heb en te lui voor alles ben. Ik zat daar dus voor mijn laptop, een beetje Buzzfeed filmpjes te kijken en toe kwam ik iets tegen wat me toch echt wel verbaasde. Het filmpje waar ik op klikte heette “We cloned our dead dog”. Klonk gek dus bekeek ik het.

Een echtpaar uit Groot-Brittannië had een boxer. Die was overleden en ze willen graag terug. Hun oplossing; klonen. Ze sturen du de DNA van hun hond naar het bedrijf Sooam labs in Zuid-Korea dat hun hond voor hen gaat klonen. Het hee gedoe kost zo’n 70 000 euro. Nou ja, als je zo nodig een fortuin uit wilt gaan geven om een puppy te krijgen die identiek is aan je oude hond. Ga je gang. Dat was mijn eerste gedachte ten minste.

Omdat ik het onderwerp klonen nogal interessant vond ging ik wat verder researchen. Om een hond te klonen zijn blijkbaar twee donor honden nodig. Van de ene hond wordt een eicel genomen, waaruit al het genetische erfmateriaal wordt vervangen door de DNA van de te klonen hond. Met die eicel worden een aantal embryo’s gekweekt die dan in de tweede donor hond worden geplaatst. Dit is de hond die dan later de puppy’s gaat dragen. Beide donor honden moeten voor de procedure geopereerd worden, beide honden worden onder narcose gezet en opengesneden. Alleen omdat een of andere noob per se een kopie van hun schoothondje wil. Dat vind ik ethisch gezien dus echt niet kunnen. 

Journalist van de eeuw

Afgelopen week is de journalist van de eeuw overleden. Nog geen seconde nadat ik het pushbericht van de NRC gekregen heb zit ik al op hun site. Precies zoals ik al dacht, Henk Hofland. Een man wiens columns ik lang gelezen heb. Een man die de naam journalist van de eeuw eer aan doet. Jammer dacht ik. Zijn columns, oh ja die las ik altijd met veel plezier. Maar sinds een tijdje kon die dat niet meer. Zijn gezondheid werd slechter en dat vond hij misschien zelf nog wel erger dan wij, zijn trouwe lezers. Hij moest stoppen met schrijven.

Hofland was een journalist met een voorbeeldfunctie. In ieder geval voor mij. Hij schreef niet voor mensen die hun mening al klaar hadden liggen bij de eerste letter of komma. Naar mijn mening had hij nog een goed oog voor de journalistiek. Zijn artikelen en columns waren altijd wel interessant. Ze werden dan ook altijd goed gelezen. Het ging Henk niet op opvattingen maar om keiharde feiten. Henk ging met de tijd mee, hij bleef niet achter. Hij genoot ervan om achter zijn laptop zijn nieuwste column voor de NRC te schrijven. 

Met Henk zijn we een geweldige journalist kwijtgeraakt. Een ouwe rot zoals ze dat in de volksmond zeggen, maar wel eentje die zijn verstand er tot het einde nog bij had. Een journalist die wist wat de journalistiek inhield. Rust zacht Henk. Je hebt je beroep eer aan gedaan. Gelukkig hebben we je artikelen nog, nu kan ik weer aan de slag met die van mij.

Maar het heeft nog helemaal geen hartje?!

Heftige discussies tussen vrouwen kunnen ontstaan als je het gaat hebben over abortus plegen. Het gaat over leven en dood, toch zijn er zoveel verschillende meningen over. Waarschijnlijk wordt je mening hierover ook gevormd door je omgeving en je cultuur. Onbewust neem je toch de denkwijze over van mensen die dicht bij je staan. Of heb je een voorbeeld waarom je abortus plegen wel of juist niet zou doen. 

Persoonlijk wil ik het kind pas de kans geven als ik het kind iets te bieden heb. Ik ben geen expert in abortus plegen en weet er niet veel van af. Toch zeg ik (nu) dat ik het wel zou kunnen doen. Betekent dit dat ik hypocriet ben? Omdat ik totaal geen idee heb wat abortus plegen inhoud of omdat ik geen idee heb wie of wat voor mensen wel voor mijn kind zou kunnen zorgen?

De afwegingen die je moet maken zijn vaak afwegingen waar je totaal geen verstand van hebt. Als het je eerste kind is, ben je een leek in het moederschap. Welke afwegingen daar bij horen hoor je dus van andere moeders of deskundigen. Die ook weer een mening hebben over of je wel of geen abortus moet plegen. Dus wat moet je dan kiezen, wat is het verstandigs. Laten we hopen dat iedereen goed op zijn hoede is voor de consequenties. En dat deze situaties zo min mogelijk voor komen.

Asociaal

Mijn broer besloot een barbecuefeest te houden voor zijn klas. Dit organiseerde hij in onze achtertuin. Hij zit op Hogeschool Saxion, bij Human Resource Management, dus (vooroordeel) had ik verwacht dat er nette dames en heren de vloer over zouden komen.
De eerste indruk was wel goed. De eerste jongen die binnen kwam, gaf netjes een hand en stelde zich voor. De tweede jongen deed dit ook, net als de andere dames en heren die aan kwamen zetten.

Net als toen ze weg gingen, zeiden ze allemaal netjes bedankt tegen mijn ouders dat ze hier gezellig konden komen barbecueën met zijn allen.
Ik had de plank echter totaal misgeslagen met het niveau van deze types.

Vooral naarmate de alcohol bij ze insloeg (wel bij de heren) en ik voorbij liep, hoorde ik één van de jongens al uit het niets zeggen “Nienke is echt focking lekker”.
Mijn broer stond verderop dus die hoorde het niet. Maar ik vond dit echt totaal niet kunnen. Ten eerste de toon. Ten tweede überhaupt zomaar zoiets hardop roepen. Zeg het dan tegen je beste vriend als je dit zonodig uit moet spreken. En ten derde, voor mij ook het allerbelangrijkst, respectloos, ook tegenover mijn broer, om op een barbecue met je klas in iemands achtertuin zitten en dan zo’n seksuele opmerking maken. Over HET ZUSJE van degene die dit heeft georganiseerd.
Denken zoiets zomaar te mogen zeggen.

Naarmate het later werd ging mijn moeder naar bed. Ze hoefden niet te fluisteren. Maar het was ook totaal onnodig, grote onzin, en ontzettend asociaal en niet over nagedacht dat ze ineens uit het niets besloten die muziek met volume 30 omhoog te gooien.
Ten eerste, je bent in een woonwijk en het is laat. Gedraag je.
Ten tweede, mijn moeder ligt in bed en jij komt hier keihard muziek opzetten. Respectloos.
Ten derde, als jij in je eigen tuin was, zou je je dan ook nog zo gedragen? Of zou je dan ineens zo’n schijnheilig persoon zijn omdat je dan wel degene bent die hier uiteindelijk verantwoordelijk voor is.

Kortom, het feit dat mensen van Saxion komen betekent zeker niet dat zij meteen welgemanierd zijn of een hoger niveau hebben. Het blijkt maar weer dat het puur in de persoon zelf zit om te weten, en te tonen, hoe je te gedragen.