Goed en Kwaad

Enkele dagen geleden keek ik uit pure verveling een film. Deze b-film ging over een wereld waar mensen plotseling doodvielen op straat. Het was een soort epidemie. Spelende kinderen op straat, willekeurige mensen in een menigte en zelfs honden mochten eraan geloven. De oorzaak van deze epidemie was niet duidelijk, tot  het ergens na 15 minuten duidelijk werd gemaakt.  De gelovigen gingen naar de hemel en lieten hun lichaam op aarde achter, de  goddelozen bleven op aarde achter.

 De film was na die 15 minuten een en al absurd en lachwekkend. Toch bracht het mij aan het denken. De mensen die in deze film goddeloos waren, waren doodnormale mensen die je dagelijks tegen zou komen. Een meisje van 16, een moeder van twee kinderen en een jongen van 20 werden beschouwd als ‘slecht’ omdat ze niet in god geloofden. Zou ik dan ook niet naar de ‘hemel’ mogen? Ben ik wel een goed persoon?

Als kind vroeg ik mij ook altijd af wat goed en slecht was. Op de leeftijd van 6 jaar geloof je dat alles wat je ouders doen goed is. Je hebt dan nog geen besef van goed of kwaad. Je hebt dan nog niet genoeg levenservaring om te vergelijken. Want daar gaat het toch om? Vergelijken doen we allemaal. “Ik doe dit dan wel, maar wat Kees heeft gedaan is 10 keer erger dus ik ben een beter persoon.”

Uiteindelijk zal ik nooit precies weten wat goed of kwaad is. Iedereen heeft andere normen en waarden. Ik hoop alleen dat die hogere macht (als die bestaat) niet zo streng voor ons is als in die ene film.